Cena detaliczna
31.00 zł
Teraz tylko
28.52 zł
|
Tajemnica niewyjaśnionego kataklizmu na Syberii
Eksplozja nad doliną rzeki Podkamienna Tunguzka jest największą tajemnicą XX w. Intryguje naukowców, ekspertów od wydarzeń niezwykłych, ezoterystów, oraz naśladowców „Z archiwum X”. Jednak to wydarzenie nie było jedynym. „Tajemnica Tunguzki” analizuje tę wielką zagadkę i odkrywa zaskakujące fakty i powiązania.
W 1908 roku eksplozja o sile bomby atomowej zniszczyła dolinę rzeki Podkamienna Tunguzka na Syberii. Eksplozja starła wszystko w promieniu 5000 km pozostawiając panoramę iście apokaliptyczną. „Ktoś” lub „coś” wywołało ten śmiertelny wybuch, który był 500 razy silniejszy niż detonacja bomby atomowej w Hiroszimie. Mówiono o meteorycie, ale okoliczności, które towarzyszyły temu wydarzeniu, były zbyt mylące.
Podobne doświadczenia, lecz wydarzyły się one w dalekiej przeszłości, są opisane w Ramajanie oraz Mahabharacie – dwóch świętych księgach hinduizmu, wspomina o nich także Stary Testament (zniszczenie Sodomy i Gomory).
Przez wiele lat uważano, że to, co stało się nad doliną Tunguzki, to eksperymenty balistyczne dokonane przez istoty z innej planety. Do takich konkluzji doprowadziło rozważanie podobnych wydarzeń, które miały miejsce w przeszłości w innych częściach naszego globu. Później potwierdzono także, że podobne wypadki miały miejsce na Księżycu i Marsie.
Tajemnica tunguska pozostaje żywa, a dzięki tym superciekawym dochodzeniom przeprowadzonym przez Antonio Las Heras możemy zapoznać się z danymi, które pozwolą na rozjaśnienie lub wyciągnięcie własnych wniosków o tej syberyjskiej tajemnicy.
Fragment książki
Prolog
PRZED ROKIEM, A DOKŁADNIE 10 SIERPNIA 2004 ROKU, hiszpańska agencja prasowa EFE podała wiadomość, że wyprawa naukowa, która udała się na Syberię potwierdziła przeprowadzenie badań, „poświadczających dziwną teorię, że meteoryt tunguski, największy jaki kiedykolwiek spadł na Ziemię, w rzeczywistości był statkiem kosmicznym". Według komunikatu wydanego przez administrację rosyjskiego Ewenkijskiego Regionu Autonomicznego „badacze z państwowej fundacji o nazwie Specjalne Zjawisko Tunguzka twierdzą, że znaleźli elementy pozaziemskiego urządzenia technicznego". Jurij Łabwin, dyrektor naukowy wyprawy, a zarazem przewodniczący fundacji, stwierdził, że naukowcy znaleźli to, czego szukali, czyli dowody na poparcie hipotezy, według której 30 czerwca 1908 roku nad miejscowością Tunguzka' na Syberii rozbiło się UFO.
Sergio Imbert, korespondent agencji EFE w Moskwie, opisuje to następująco: „30 czerwca 1908 roku, Zjawisko Tunguzka, zwane tak z powodu doliny, w której wystąpiło, spowodowało ogromną eksplozję o mocy równej pięciuset bombom atomowym, które spadły na Hiroszimę, z falą uderzeniową, która zniszczyła 2200 kilometrów kwadratowych lasów. Wybuch ten otworzył dyskusję na temat jednej z największych zagadek ubiegłego wieku, która do tej pory wywołuje pasjonujące dyskusje pomiędzy naukowcami, pomimo iż najpopularniejsza wersja wyjaśnia, że w Ziemię uderzył asteroid lub fragment komety. Powstało ponad trzydzieści hipotez oraz teorii na temat tego, co stało się w dolinie rzeki Podka-miennej Tunguzki. Te najdziwniejsze mówią między innymi o katastrofie statku pozaziemskiego, meteorycie składającym się z antymaterii lub nawet o małej czarnej dziurze, która przeszła przez Ziemię. Brak krateru w epicentrum katastrofy, fakt, iż żadna z ponad dwustu ekspedycji nie znalazła ani jednego fragmentu ciała niebieskiego, pozycja drzew, które upadły koronami w stronę obwodu ogromnego koła o średnicy 60 kilometrów, ale z korzeniami w stronę jego centrum, dowodzi, iż do eksplozji doszło na powierzchni ziemi.
Ponad tysiąc specjalistów z obserwatorium w Irkucku, którzy obserwowali upadek ciała niebieskiego na syberyjską tajgę, pozostawiło dowody zaskakujących «manewrów», jakie wykonywał bolid w czasie swojego lotu, tak jak gdyby był sterowany. Szczególna jest teoria Jurija Łabwina, który stał na czele ostatniej wyprawy. Wyjaśnia ona, iż zjawisko zostało wywołane przez międzyplanetarny statek kosmiczny, który uratował Ziemię przed katastrofą, niszcząc lub zmieniając kierunek lotu ciała kosmicznego, które kierowało się w jej stronę. Według oficjalnego komunikatu, ekspedycja złożona z czternastu badaczy: geologów, profesorów oraz studentów Uniwersytetu Krasnojarskiego, przez dwa tygodnie przeczesywała wybrany na podstawie analizy zdjęć satelitarnych sektor. W tej strefie, niedaleko wsi Poligus w rejonie bajkitskim, pięćset kilometrów na zachód od terenów, gdzie pracowały wcześniejsze ekspedycje, zostały wykryte, według Łabwina, zjawiska anormalne pochodzenia «naturalnego».
Zgodnie z informacją, badacze znaleźli ponadto jeden z tak zwanych ka-mieni-reniferów, wspomnianych przez niektórych naocznych świadków katastrofy. Odprysk tej skały o wadze pięćdziesięciu kilogramów został przetransportowany do Krasnojarska w celu wykonania analizy. Według dziennika NEWSru.com, po konferencji, która odbyła się w 1998 roku w Krasnojarsku z okazji dziewięćdziesiątej rocznicy zjawiska, Łabwin zaprezentował dwa pręty, najprawdopodobniej składające się z nieznanego metalu, które odnalazł podczas poprzedniej wyprawy w okolicy osady Wanawara, sześćdziesiąt pięć kilometrów od miejsca eksplozji. «Rezul-taty wyprawy, według jej dyrektora naukowego, pozwalają oczekiwać, iż zagadka tego zjawiska kosmicznego zostanie bez wątpienia ujawniona na stulecie upadku meteorytu tunguskiego», zacytowała agencja Interfax. Przed tym komunikatem, dziennik „Utro" na swojej stronie intemetowej ironicznie wyjaśnił, iż «słowo meteoryt należy wziąć w cudzysłów, biorąc pod uwagę fakt, że to co wybuchło było obiektem UFO». Poradził również, aby «strefa zbadana przez członków wyprawy już przygotowywała się na wycieczki ufologów, zachęconych tym znaleziskiem»". Fakt ten umożliwił potwierdzenie hipotez różniących się od tych najbardziej rozpowszechnionych (uznających, że wybuch nad Tunguzką spowodował upadek meteorytu, fragmentu komety lub kawałka antymaterii). Ta książka ma właśnie na celu przedstawić pewną alternatywę, którą po latach studiów, bazując na rezultatach badań naukowych, jesteśmy w stanie zaprezentować jako najbardziej zbliżoną do prawdy o tym wydarzeniu. Po raz pierwszy przeczytałem o tym, co wydarzyło się w okolicy miejscowości Tunguzką w Zachodniej Syberii przed dwudziestoma pięcioma laty i od razu zafascynowała mnie ta historia.
Tajemnica Tunguzki
Spis treści
PROLOG 13
ROZDZIAŁ 1-30 czerwca 1908 roku
l iingu/ka, Syberia Zachodnia 27
NIEPOKOJĄCE RELACJE 34
PIERWSZA BOMBA WODOROWA 45
POSZUKIWANIE ROZWIĄZANIA 54
NADZWYCZAJNE ODKRYCIE: SEJSMOGRAFY 56
DZIWNA NIEDORZECZNOŚĆ 57
HIPOTEZA ATOMOWA: POTWIERDZONA! 62
ANTYMATERIA 63
DRZEWA KLUCZEM DO ROZWIĄZANIA ZAGADKI 65
WENUS I PEWIEN NIEPOKOJĄCY ZBIEG OKOLICZNOŚCI 69
NOWE CIAŁO NIEBIESKIE? 73
ROZDZIAŁ II - Hipoteza Kazancewa 77
ROZDZIAŁ III - Wydarzenia z października 1976 roku 89
ROZDZIAŁ IV - Z pomocą przychodzi archeologia 99
ROZDZIAŁ V - Tajemnicze zniszczenie Sodomy i Gomory 123
Co MÓWI BIBLIA 126
HIPOTEZY 127
NA ŚCIEŻKACH PRZESZŁOŚCI 130
TAJEMNICZY GOŚCIE 135
ANIOŁOWIE ALBO KOSMICI 136
WYBAWCY... CZY WDZIĘCZNI KOSMICI? 137
NOCNE REKAPITULACJE 141
HIPOTEZA PROFESORA AGRESTA 143
MANUSKRYPTY ZNAD MORZA MARTWEGO 145
ROZDZIAŁ VI - Marsjańskie zagadki 149
EKSPLOZJE ATOMOWE NA MARSIE? 154
DOWODY 155
DZIWNY INCYDENT z MARINEREM IX 160
ANEKS I - Zniszczona planeta Układu Słonecznego? 169
ANEKS II - Teorie o antymaterii 175
EPILOG - 72 hipotezy na temat eksplozji nad Tunguzką 183
BIBLIOGRAFIA... 201
Dodaj swoją recenzję
Klienci którzy kupili "Tajemnica Tunguzki" kupili również:
Dwunasta Planeta. Księga pierwsza kronik Ziemi - Zecharia Sitchin
Wojny bogów i ludzi - Zecharia Sitchin
Kosmiczny kod. Księga szósta kronik Ziemi - Zecharia Sitchin
Planeta Wenus dziełem bogów-kosmitów - Martin Heinrich
Schody do nieba. Księga druga kronik Ziemi - Zecharia Sitchin
Zmierzch bogów - Erich von Däniken
Zabrania się kopiowania treści oraz materiałów graficznych. Bez wcześniejszej pisemnej zgody właściciela witryny. |
